.

.
Εάν κάποια στιγμή, αποφασίσετε να έρθετε εδώ, το Ελληνικό Οικολογικό χωριό δεν είναι κάποιος ουτοπικός παράδεισος, δεν είναι μια ‘εσκεμμένη κοινότητα’, και μάλλον δεν είναι ότι νομίζετε ότι είναι -είναι απλά ένα σχετικά απομακρυσμένο μέρος, που κατοικείται από μια μικρή, σφιχτοδεμένη παρέα, ιδιόμορφη, από ανεξάρτητους σκεπτόμενους και ανοιχτόμυαλους ανθρώπους, με το δικό του μοναδικό πολιτισμό και ταυτότητά.
Ελάτε με ανοιχτό μυαλό, με την προθυμία να ανακαλύψετε κάτι λίγο διαφορετικό. Αντισταθείτε στον πειρασμό να προβάλλετε πάνω μας το όραμά σας για το τι αυτό το μέρος "πρέπει" να είναι. Είναι αυτό που είναι, και μας αρέσει έτσι ακριβώς όπως είναι. Εάν μπορείτε να συμβιβαστείτε με αυτό, τότε υπάρχει μία θέση για σας εδώ».

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

όπως παλιά....

Συμβουλές της γιαγιάς, για καλλυντικά από την φύση

Συμβουλές της γιαγιάς, για καλλυντικά από την φύση
Τα παλιά χρόνια, η γυναίκα που ζούσε στο χωριό,  προσπαθούσε να συμπληρώσει την άψογη φυσική της εμφάνιση, με διάφορα παρασκευάσματα που έκανε μόνη της.
-Η καλύτερη λοσιόν για τα χέρια και το πρόσωπο, γίνονταν με πικραμύγδαλα στουμπισμένα που έμεναν μια με δυο μέρες στο νερό ή με γαλάκτωμα από σταρένιο ζυμάρι ή και με υγρό από φλούδες πορτοκαλιού.

-Τα μαλλιά μαύριζαν, δεν έπεφταν κι ήταν αφράτα όταν λούζονταν με τα λεγόμενα «βρασίδια». Ήταν νερό που έβρασε με φύλλα καρυδιάς, σκίνου, βάγιας, δεντρολίβανου ή ρίζες βάτου.
-Το μουστάκι και τα φρύδια τα έβαφαν με καμένο γαρίφαλο.
-Απ’ τους καρπούς της βάγιας έβγαζαν το δαφνόλαδο για τα μαλλιά.
-Το γιαούρτι, η ντομάτα και οι αγγουρόφλουδες ήταν για τα εγκαύματα και τα μπαλώματα του δέρματος.
-Οι φλούδες του λεμονιού και του πορτοκαλιού έκαναν αφράτη επιδερμίδα.
-Η αλοιφή που κρατάει το πρόσωπο μαλακό κι αφράτο γίνεται με ασπράδι απ’ αυγό, σαπούνι, λάδι και γιαούρτι. Η ντομάτα μαλάκωνε τους κάλους και τις παρανυχίδες.
-Το κρασόψωμο ήταν για τις πρέκνες.
-Η ψείρα καταπολεμιόνταν με τα φύλλα της πικροδάφνης και ο ψύλλος με του σκίνου.
-Η χρήση του σαπουνιού ήταν μάλλον περιορισμένη. Τα ρούχα και κυρίως τ’ άσπρα, τα καθάριζε το «κοφίνι» (αλισίβα = σταχτωμένο νερό) και νερό που έχει βράσει μέσα δεντρολίβανος. Με μούργιες κι ακάθαρτα ελαιόλαδα έκαναν το σαπούνι της μπουγάδας, ενώ με δαφνόλαδο και ροδέλαιο το μοσχοσάπουνο.

http://www.fytokomia.gr/permalink/3099.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου